We hadden best wel goed geslapen en het lukte ons om tot 5:00 uur in bed te blijven. Langer uitslapen ging niet.

Om 9:00 uur Motorhome Travel Canada (MHTC) gebeld om de camper op te halen: om 15:00 uur pas! We mochten gelukkig wat langer op onze kamer blijven, maar niet langer dan tot 12:30 uur. Nog maar een keer MHTC gebeld en ze zouden hun best doen de camper om 13:00 uur klaar te hebben staan.

Het overbruggen van de tijd viel niet mee. Het is buiten te warm (29 graden) en er is hier niks te beleven op een soort bedrijventerrein in Bolton, een stadje net buiten Toronto. Dan maar op de hotelkamer ons vermaken: Inge op de e-reader, Marijn die de F1 race op Silverstone terugkeek (Max Verstappen werd tweede), Linde op haar telefoon en Floor op de iPad…

Iets voor 13:00 uur waren we bij MHTC en vrij snel was de camper klaar. Maar het op orde krijgen van de mountainbikes kostte vrij veel tijd. Het verstellen van bijvoorbeeld een vastgeroeste zadelpen viel niet mee. Het zijn zeker niet de beste of nieuwste fietsen, maar dan hoeven we ook niet bang te zijn dat er krasjes op komen. En net toen we weg wilden gaan, bleek er nog een slot van een opbergvak kapot te zijn. De reparatie duurde zeker een uur en nog steeds was het slot zo gammel als wat.

Dik 2,5 uur later zaten we in onze camper. De eerste stop was uiteraard de supermarkt om voorraden in te slaan voor de komende paar dagen. Rond half vijf, veel later dan gehoopt, konden we dan eindelijk op pad. We wilden nog zo’n 200 kilometer rijden. Maar door al die vertraging zaten we midden in de avondspits van de miljoenenstad Toronto. Nog meer vertraging…

Net voor het echt donker werd hadden we dan toch nog ons geplande overnachtingsplekje bereikt in Presqu’ile Provincial Park.

Een saaie en vermoeiende dag vandaag.

Onze camper die deze keer niet herkenbaar is als huurcamper.