In 2 dagen tijd hebben we de jetlag van 6 uur tijdsverschil er vrijwel uit. We werden vanochtend alweer wakker op een voor ons normale tijd.

We zijn de dag begonnen met een mini ochtendwandelingetje in Presqu’ile Provincial Park naar een uitkijkpunt met zicht op een vogelreservaat liggend op twee eilandjes in Lake Ontario. Leuk, maar niet spectaculair omdat de afstand wat te groot was. Mooi waren de grote gele vlinders op het strand die de stinkende groene algensoep blijkbaar heel interessant vonden. En dit was ook meteen weer onze hernieuwde kennismaking met de vervelende muggen die ze blijkbaar overal in Canada hebben.

Mooie grote gele vlinders op de stinkende groene algensoep

Vervolgens koers gezet richting Montreal, maar omdat we niet de snelweg namen lag het tempo eigenlijk wat te laag. Wel reden we door allerlei interessante en ook minder interessante dorpjes waar we getrakteerd werden op de alom bekende Canadese hoffelijkheid. Als toerist zijn de voorrangsregels hier niet altijd even duidelijk en blijkbaar dacht Marijn ergens voorrang te nemen waar dat niet de bedoeling was. Maar dat werd netjes opgelost met een ram op de claxon en een middelvinger uit het raam. Vol gas ging ze(!) er vandoor.

Eind van de middag kwamen we bij Thousand Island National Park waar het visitor centre helaas net dicht was, maar we hebben nog wel een uurtje gewandeld bij Jones Creek waar de trails toepasselijke namen hebben als Bear loop, Heron loop, Turtle loop en Eel loop. Maar niets van dat alles hebben we gezien. Wel weer muggen in overvloed. God, wat kunnen die krengen vervelend zijn! Nu hadden we hier speciaal bugshirts voor gekocht en af laten leveren bij het hotel, maar om die aan te doen bij 30 graden is ook geen lolletje.

En op de camping nog een primeur voor Marijn: seniorenkorting! Scheelt toch weer $6,-.