Ons wildkampeerplekje van afgelopen nacht bleek wat minder rustig dan we gehoopt hadden. ’s Avonds en ’s nachts kwamen er steeds opnieuw auto’s aangereden op de behoorlijk afgelegen parkeerplaats. Geen idee wat die daar kwamen doen…

Om 8:00 uur zaten we op de veerboot van Saint John (New Brunswick) naar Digby (Nova Scotia). We hadden gehoopt walvissen te zien op de 2.15 uur durende overtocht, maar helaas. Gelukkig zouden we in de middag nog genoeg walvissen zien op de walvissafari vanuit East Ferry, gelegen op het Digby Neck schiereiland van 75 km lang en slechts 2 km breed. Maar daar aangekomen bleken ze volgeboekt te zijn. Ach, er komen vast nog andere mogelijkheden.

We moesten het plan dus bijstellen en hebben toen drie korte maar leuke wandelingetjes gemaakt tot helemaal op het uiterste puntje van het schiereiland. We moesten hiervoor nog twee keer een veerboot nemen, maar die overtochtjes duurden elk maar 5 minuten.

We stonden op het tweede overtochtje naast een Mustang waarvan het oudere echtpaar blijkbaar kinderloos was gebleven. Sommige nemen dan een hond. Deze mensen hadden een mini-Mustang genomen. Ja, echt! Hun eigen auto in miniatuurformaat lag gezellig op de achterbank op een schapenvachtje!

Oh, wat is ie lief…

Zo zijn we o.a. bij Balancing Rock wezen kijken, een basaltpilaar van zo’n 6 meter hoog die elk moment om lijkt te kunnen vallen, en zijn we naar de zeehonden gaan kijken bij Seal Cove, die zo lang mogelijk op hun rots probeerden te blijven liggen zonnen tot het opkomende tij dat onmogelijk maakte.

Zeehonden bij Seal Cove

Balancing Rock (foto van Floor)

We waren precies op tijd terug voor de veerboot die elk uur vaart, maar helaas was de boot vol. Maar niet getreurd, als ze auto’s achter moeten laten, komen ze direct terug om je alsnog over te varen. Prima service!

En precies datzelfde herhaalde zich bij de tweede veerboot.