Linde en Floor hebben over de afgelopen dagen heel wat stenen, schelpen en slakkenhuisjes op de stranden verzameld. Maar wat gaat dat meuren! Vanochtend was het dus verplicht uitzoeken en schoonmaken.

Deze is echt heel mooi, die moet mee naar huis!

En eindelijk koelde het een beetje af vandaag. Heerlijk fietsen zonder zon en soms wat (mot)regen in het meest westelijk deel van het PEI National Park (Cavendish).

Prima fietsen op de vlakke paden in PEI National Park (Cavendish).

Het werd tijd om PEI te verlaten, maar omdat we de rode rotskusten nog niet gezien hadden, hebben we een deel van de zuidelijke kustroute opgepakt. Op veel plaatsen zie je hier de bruin-rode rotsen die eindigen in de zee. Bovenin zitten de holen van oeverzwaluwen die af en aan vliegen om hun jongen te voeren.

De kenmerkende rode rotsen aan de kust van Prince Edward Island

Deze trap moest eigenlijk naar het strand leiden, maar dan kreeg je wel natte voeten. Hier waren overigens niet alleen de rotsen bruin-rood, ook het water.

Op weg naar de camping in Cumberland Cove liep deze vos honderden meters met ons mee.

Op de zeer kleine, ietwat verlopen ogende camping, werden we allerhartelijkst onthaald door de eigenaar en zijn vrouw. We moesten op zijn wereldkaart een speldje prikken waar we vandaan kwamen. We waren de tweede Nederlanders dit jaar. We zochten een mooi plekje uit direct aan de zee (20 meter afstand). Maar toen was het net vloed. In de loop van de avond trok de zee zich honderden meters terug. We dachten nog een mooi avondwandelingetje over het drooggevallen strand te maken, maar we kwamen niet ver. Omdat het windstil was, waren de muggen ondraaglijk. Rennend zijn we de camper ingevlucht.

Avondwandeling over het drooggevallen strand in Cumberland Cove.