We moeten ons gisteren behoorlijk vergist hebben in de route, want we waren vanochtend pas net op pad en het bord “Yogi Bear Yellowstone Park” stond al naast de weg. Nu is dat een erg mooi park, maar in dit geval dacht een campingeigenaar hier blijkbaar klanten mee te trekken.

We hebben Prince Edward Island via de 13 kilometer lange Confederation Bridge verlaten. Gelukkig stond er geen harde wind want bij meer dan 70 kilometer per uur hadden we niet over de brug gemogen. En eenmaal op de erg hoge brug konden we ons dat levendig voorstellen.

Daarna hebben we in Moncton 2 RV bedrijven bezocht en 3 gebeld om de afsluitklep van ons afvalwater te laten repareren, maar we konden nergens terecht. Ze waren allemaal voor langere periode volgeboekt en niemand kon of wilde ons helpen. Inmiddels loopt het afvalwater er in straaltjes uit. Niet fijn!

Uiteraard hebben we ook ons eigen verhuurbedrijf gebeld, maar die hebben blijkbaar ook nog niks gevonden want we wachten nog op hun telefoontje. Tot die tijd proberen we te vermijden dat we voor langere tijd ergens op het asfalt stil staan, want er ontstaat al snel een plas onder de camper.

Doel van vandaag was Hopewell Rocks. Door erosie en het enorme getijdeverschil (vandaag 12,5 meter!) staan hier enorme paddenstoelvormige rotspilaren waar je bij eb tussendoor kunt wandelen en bij vloed beter niet meer aan het wandelen kunt zijn. Maar we waren hier zeker niet alleen. Dit is vast de meest toeristische attractie van New Brunswick, want het was zo druk dat het vrijwel onmogelijk was een mooie natuurfoto te maken zonder toerist erop. Maar ondanks dat was het hier erg mooi.

Drukte alom bij Hopewell Rocks gedurende laagtij.

De lagere gedeelten waren erg modderig en glad, waardoor het begrijpelijk was dat flipflops (teenslippers) afgeraden werden. Voor de dames was dat juist het favoriete deel. Ze lieten geen gelegenheid voorbij gaan om lekker door de modder te glibberen.

Even later gingen de waterschoentjes uit, omdat het met blote voeten nog lekkerder voelde…

Uiteraard wilden we de Hopewell Rocks ook zien bij vloed. We zijn daarom zo’n 5 uur gebleven en zijn daarna opnieuw gaan kijken. Er liep inderdaad niemand meer, maar nu kwamen de kajakkers!

De wandelaars hebben plaats gemaakt voor de kajakkers. Even later stond het water nog enkele meters hoger.

Onderweg naar een kampeerplek in Fundy National Park zagen we meerdere covered bridges. Uiteraard moesten we de standaard toeristische foto maken met de camper op (of onder) de brug.

Het paste maar net (niet heus)