Vannacht hoorden we in de verte om de 30 seconden de misthoorn van … geen idee. Maar dit was wel een teken dat het behoorlijk mistig was. Ons plan om ’s ochtend bij hoog water een kajak te huren en de grotten, rotsformaties en stranden te verkennen langs de The Fundy Trail ging dus niet door.

Maar ook met de camper kun je het park in en wat korte uitstapjes maken. Maar bij elk uitzichtpunt zagen we hetzelfde: mist! Geen idee dus wat we gemist hebben.

De ‘Flowerpot’ bij de Fundy Trail, als een schip dat op de rotsen is gelopen. Niet te zien waar de zee over gaat in de mist.

Fuller Falls was mooi, maar minder groot en spectaculair dan we verwacht hadden uit de beschrijving waarin stond dat je met een kabelladder af kon dalen tot onder aan de waterval. Voordat we goed en wel bij de waterval waren, had men het met een hekwerk hermetisch afgesloten. Maar hekken, kettingen, ‘closed’ of ‘danger’ bordjes hebben op Marijn een heel aparte uitwerking. Hij moet en zal er voorbij om een net iets mooiere foto te kunnen maken, althans dat denkt hij…

De kabelladder naar Fuller Falls.

Fuller Falls (gezien vanaf de andere kant van het hekwerk)

We hebben op Melvin Beach lang naar stenen gezocht (iets anders was er ook niet). De één nog mooier dan de ander…totdat ze opdroogden. Dan waren het ineens weer heel gewone keien. Maar we hadden het hele strand voor ons zelf dat in rap tempo breder en breder werd (outgoing tide). Heerlijk!

Melvin Beach in de mist

Op de terugweg vanuit The Fundy Trail stoken ineens drie stinkdiertjes vlak voor ons de weg over. Heel grappig hoe ze in een rijtje achter elkaar aan huppelden en de eerste keer dat we deze diertjes in het wild - niet platgereden - hebben gezien.

En ook vandaag vloog onderweg de koelkastdeur weer eens open. De wegen zijn eigenlijk de hele vakantie al erg hobbelig en vrijwel alle kasten zijn meerdere keren open gegaan tijdens het rijden. We houden ze dus dicht met elastieken en klittenband. Linde en Floor hebben al een paar keer spullen uit de bovenkastjes op hun hoofd gekregen. De zware spullen hebben we daarom maar naar de benedenkastjes verplaatst.

En het servies rinkelt ook vrolijk onderweg. Dus overal keukenpapier tussen gestopt om het gerinkel tegen te gaan en het servies heel te houden. Tot dusver is er pas één glas gesneuveld.

Bij St. Martins, het dorpje waar we overnacht hadden, waren ook nog mooie zeegrotten, die alleen bij eb toegankelijk zijn. We waren er nog net op tijd bij voordat het vloed werd. Maar we wilden ze ook wel zien tijdens hoog water. Dus hebben tijdens het avondeten de vloed afgewacht. En toen het eenmaal zover was, zagen we uiteraard … niets. Ze waren volledig opgeslokt door de mist! Maar net zo plotseling als ze weg waren doken ze ook weer op uit de mist.

Gelukkig doken ze zeegrotten even op uit de mist.

En de misthoorn hield de hele dag aan, elke 30 seconden.